Ćwiczenia... retrieverów.


Regularny i konsekwentny trening, najlepiej przeprowadzany wielokrotnie w ciągu dnia, powoduje, że pies staje się bardziej uważny, a także ma lepszą pamięć. To z kolei przyczynia się do osiągnięcia coraz bardziej zadowalających wyników.
Aby nie obciążać młodego psa, ćwiczenia nie powinny trwać jednorazowo dłużej niż dwie do pięciu minut.. starsze psy koncentrują się bardziej na nauce, więc czas ćwiczeń powinien być dłuższy. Nie rozpoczynajmy nigdy ćwiczeń, gdy nie mamy na nie ochoty, jesteśmy zdenerwowani czy źli, bowiem retriever doskonale potrafi wyczuć nasz nastrój... Zawsze, bez wyjątku należy dążyć do tego, aby pies posłuchał polecenia i poprawnie je wykonał.. Jeśli nasz retriever raz zobaczy, że może uniknąć wykonania polecenia, ignorując je lub po prostu uciekając - również w przyszłości będzie się ociąga . Zachowajmy jednak cierpliwość i dajmy młodemu psu wystarczająco dużo czasu na wykonanie polecenia. Dopiero po nabraniu pewnej wprawy posłucha natychmiast po wydaniu komendy !


Podstawowe komendy:

"Siad - Zostań"

Jeśli chcemy psa nauczyć reagowania na komendę "siad", najlepiej zastosować...
Stajemy przed psem, trzymamy w lewej ręce pełną miskę lub jakiś smakołyk lub ulubioną zabawkę psa. Pies będzie prawdopodobnie próbował podskakiwać, my jednak powinniśmy zignorować to zachowanie. Teraz należy działać błyskawicznie. Wypowiadamy komendę "siad" i jednocześnie dajemy odpowiedni znak ręką (podniesiony palec wskazujący prawej dłoni). Jeśli pies prawidłowo wykona polecenie, należy go pochwalić i stawiając przed nim miskę zachęcić do jedzenia lub dając zabawkę pozwolić się bawić.
Jeśli retriever ma pracować w polu, musimy mieć możliwość wywierania na niego wpływu także na dość dużą odległość. W takiej sytuacji nie wystarcza posługiwanie się jedynie głosem i gestem, dlatego dodatkowo używa się gwizdka. Nawet jeśli nie ma się zamiaru polować, warto nauczyć psa reagowania na sygnał gwizdka.
Postępujemy dokładnie tak samo, jak zostało to opisane przy komendzie "siad", przy czym dając znak ręką powinniśmy jednocześnie dać pojedynczy sygnał gwizdkiem.

"Do mnie"

Na komendę "do mnie" pies powinien przybiec i usiąść przed nami.
Również i w tym przypadku możemy posłużyć się głosem - przeciągle "do mnie"; lub gwizdkiem - dwa krótkie sygnały; lub gestem - podniesienie prawej ręki i lekkie uderzenie nią w udo. Ćwiczenie to powinniśmy rozpocząć możliwie wcześnie.

"Leżeć - Waruj"

Jeśli szczeniak położy się z własnej woli, wydajemy komendę "leżeć" i wykonujemy odpowiedni gest - wyciągnięta poziomo dłoń skierowana wewnętrzną stroną ku ziemi. Na zakończenie jak zwykle pochwalmy psa.

Ćwiczenie to możemy również przeprowadzić w inny sposób. Dajmy szczeniakowi powąchać jakiś smakołyk następnie połóżmy go na wyprostowanej dłoni i przesuńmy nią po ziemi. Pies chcąc dosięgnąć smakowitego kąska automatycznie się położy. Wtedy należy dać komendę " leżeć " i oczywiście pochwalić psa.
Nigdy nie wolno dociskać psa na siłę za grzbiet do podłoża!!


"Aport"

Jeśli zauważymy, że nasz retriever podnosi z ziemi przedmiot i go niesie, nie możemy mu tego zabronić mówiąc "nie" lub "fe". Wprost przeciwnie, wydając komendę "aport" należy zachęcić aby przyniósł nam ten przedmiot - choćby nie wiem jak był nieapetyczny;)
Gdy szczeniak z łupem w pysku grzecznie do nas podejdzie powinniśmy go należycie pochwalić i bardzo łagodnie z przyjaznym "daj " odebrać przedmiot. Jedynie w ten sposób retriever skojarzy swoje działanie z przyjemnymi odczuciami i również w przyszłości będzie z radością przynosił i oddawał przedmioty. Należy możliwie wcześnie i często pozwalać psu nosić miękki aport. Nie powinniśmy tolerować potrząsania przez psa zdobyczą lub jej gryzienia. Zwracajmy uwagę na to, aby pies nie kładł aportu przed nami lecz trzymał go w pysku tak długo, aż polecimy mu go oddać. Postępując konsekwentnie możemy mieć pewność, że po odpowiednim treningu stanie się on doskonałym aporterem.






Wyślij email

otwórz stronę Maximusa

otwórz stronę webmastera